Techniki chirurgiczne stosowane w rekonstrukcji piersi

Ogólnie rzecz biorąc, objętość piersi można odbudować na dwa różne sposoby:

  1. Rekonstrukcja autologiczna wykorzystuje tkanki własne organizmu, takie jak płat mięśniowy z dolnej części brzucha, wewnętrznej strony uda lub okolicy pośladkowej.
  2. Rekonstrukcja oparta na implantach wykorzystuje materiały nieorganiczne, takie jak implanty silikonowe wypełnione żelem silikonowym lub solą fizjologiczną oraz ekspandery tkanki piersiowej.

Rekonstrukcja autologiczna

W przypadku rekonstrukcji autologicznej chirurg wykorzystuje tkankę pobraną z innej części ciała pacjenta. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwa rodzaje operacji z użyciem płata:

  • Operacja z użyciem płata szypułkowego, w której płat pozostaje połączony naczyniami krwionośnymi z pierwotnym miejscem pochodzenia na jednym końcu.
  • Operacja z użyciem płata wolnego, która jest bardziej złożona i polega na całkowitym usunięciu płata z miejsca pobrania, a następnie ponownym połączeniu go metodą mikrochirurgiczną w okolicy piersi. Obecnie operacja z użyciem płata wolnego jest bardzo popularnym zabiegiem.

Różne rodzaje płatów mają różne wskazania, czas operacji i odsetek powikłań.

Rekonstrukcja autologiczna jest często łączona z implantami, na przykład jeśli pożądanej objętości zrekonstruowanej piersi nie można osiągnąć przy użyciu własnej tkanki pacjentki.

Coraz częściej stosuje się również bezkomórkową matrycę skórną (ADM) lub siatki. Są one pozyskiwane z materiałów naturalnych lub syntetycznych i stanowią rusztowanie, które wspiera regenerację i rozwój tkanki miękkiej, przyczyniając się do pozytywnego wyniku rekonstrukcji piersi.

Oprócz chirurgii z użyciem płatów, rekonstrukcja autologiczna jest czasami wykonywana również przy użyciu transferu tłuszczu. Za pomocą tej techniki można korygować tylko niewielkie wady piersi, ponieważ objętość uzyskanego tłuszczu jest mniejsza niż objętość, którą można osiągnąć za pomocą implantów, i nie jest możliwe odtworzenie całej piersi.

Rekonstrukcja oparta na implantach

Operacja piersi z użyciem implantów może być pierwotna lub wtórna.

Prawie wszystkie pacjentki kwalifikują się do pierwotnej rekonstrukcji z użyciem implantów piersi, ale decyzja zależy od biologii guza i zakresu niezbędnej rekonstrukcji. Jeśli po pierwszej operacji konieczna jest radioterapia, może to zwiększyć ryzyko powikłań związanych z implantami piersi, dlatego pierwotna rekonstrukcja nie powinna być pierwszym wyborem.

Rekonstrukcja wtórna wymaga kilku etapów. Najpierw należy rozciągnąć skórę za pomocą ekspandera tkankowego. Ekspander tkankowy to specjalny rodzaj tymczasowego implantu, który jest wprowadzany jako pusty, a następnie przez kilka tygodni wypełniany roztworem soli fizjologicznej za pomocą zdalnego lub zintegrowanego zaworu, aby powoli rozciągać skórę, aż będzie wystarczająca ilość tkanki do wprowadzenia stałego implantu. Następnie ekspander zastępuje się stałym implantem o pożądanej wielkości.

Różnorodność dostępnych obecnie kształtów implantów pozwala uzyskać bardzo naturalny wygląd.

Należy pamiętać, że implanty piersi nie są urządzeniami na całe życie. Implant może wymagać usunięcia lub wymiany, bez gwarancji satysfakcjonującego wyniku kosmetycznego po ponownej operacji. Powikłania mogą prowadzić do jednej lub kilku ponownych operacji, a ryzyko ponownej operacji jest wyższe niż ryzyko pierwszej operacji.

Kobieta w radosnej pozie, lekko się uśmiechając, z ciemnym tłem w odcieniach brązu.

Rekonstrukcja brodawki sutkowej

Czasami podczas usuwania guza nie jest możliwe zachowanie brodawki sutkowej. W przypadku usunięcia tylko jednej piersi brodawkę sutkową można zrekonstruować, wykorzystując połowę brodawki sutkowej drugiej piersi. Do rekonstrukcji brodawki sutkowej można również wykorzystać przeszczepy tkanki z małżowiny usznej lub palucha.

Brodawkę sutkową można odtworzyć z tkanki pacjenta, na przykład z tkanki wewnętrznej strony uda. Alternatywnym rozwiązaniem jest wytatuowanie na piersi naturalnie wyglądającej brodawki sutkowej.